Vanmiddag om kwart voor vier is Pupke is geboren! Helemaal gezond, alleen een beetje geel.
Vanmorgen twijfelden Jetty en ik of het verstandig was om te gaan reizen. Ik had best wel stevige voorweeën inmiddels. Maar Jetty zei dat het nog wel kon. Ze zei: "Het is je eerste, dan duurt het meestal langer dan je denkt". Nou fijn hoor, ik was al zo lang bezig vond ik. Maar ik wilde wel graag bij NietPluis zijn. Die doet in bevallingen, zegt ze. Geen idee wat het inhoudt, maar het klonk alsof ze er verstand van had.
In de trein werd het toch wel erg heftig allemaal. Ik puffen en zuchten, en Jetty op een gegeven moment negen millimeter ontsluiting meten! Ze belde gelijk NietPluis. Toen we uit de trein kwamen zijn we met gillende sirenes door de stad gegaan. (Die verkeersdrempels moeten verboden worden!)
NietPluis had alles klaargezet. Ik mocht gelijk gaan persen zei ze. Phiew! Daarna ging het eigenlijk heel snel. Ik mocht zelf Pupke aanpakken toen ze naar buiten kwam. Jetty en NietPluis waren fantastisch!
Ze is zo lief, mijn Pupke! Zo mooi! Jetty en NietPluis vinden dat ik het heel goed heb gedaan. En voor de ingewijden: ik heb geen knippen of hechtingen of wat ook. Alleen kater Pluis vindt het maar niks geloof ik, al die drukte. Hij is nog niet eens even wezen kijken naar mijn kleine schat. Valt me wel een beetje van hem tegen, maar hij draait misschien nog wel bij.
O ja, en ik mag toch nog mee naar de meeting. Dat ik rust moet houden als kraamvrouw? Ha, ik ben toch maar een lappenpop joh, dan maakt het niet uit hoor. Hier geen bloed en tranen. Het is toch allemaal maar alsof. ... Toch? Weet je, soms twijfel ik daar zelf een beetje aan. Voelt het net alsof ik "echt" ben. Ik heb geen bloed en ik kan niet nat huilen, maar van binnen... Nou ja ik weet niet hoe ik het zeggen moet. Ik houd erover op. Ik ga in ieder geval naar de meeting. Pupke showen.
)
)